زلزله و سيل جار نمي زنند. اين ميهمان هاي ناخوانده روزي يا شبي به خانه هاي ما هجوم مي آورند و تنها چيزي كه مي تواند ما را در مقابل آنها ايمن كند پيش بيني و اقدامات پيش از وقوع است. به جرات مي توانيم به شما قول بدهيم با خواندن اين گزارش با آرامش بيشتري زندگي مي كنيد.

 اين روزها به رگ و پي مديريت شهري تهران واكسن جديدي تزريق شده است. دارويي كه نمي تواند جلوي بلاياي طبيعي مثل سيل و زلزله را بگيرد، اما اين دارو باعث مي شود شهر تهران در مقابل هجوم اين ويروس هاي مخرب مقاوم تر شود. پيش بيني هايي كه هر كدام به افزايش آمادگي دستگاه هاي اجرايي شهر در هنگام بحران كمك مي كند. به هر حال دير يا زود چه در زمان حيات ما و چه در آينده زلزله از راه خواهد رسيد. پس بهتر است به آن فكر كنيم و هر لحظه براي مقابله با آن آماده باشيم. مسلما اگر اين آمادگي را داشته باشيم در برخورد با آن صدمات كمتري مي بينيم. شايد برخي از اين اقدامات هزينه زيادي هم براي ما نداشته باشد و حتي وقت زيادي را هم از ما نگيرد، اما مي تواند جان انسان هاي زيادي را از مرگ نجات دهد. طبيعي است كه نمي توان جلوي آمدن زلزله را گرفت و فكر كردن به آن هم چندان خوشايند نيست. بعضي از ساكنان تهران بعد از زلزله اي كه همين چند سال قبل در چالوس اتفاق افتاد و تهران را تحت تاثير قرار داد، دچار افسردگي و ترس شدند. فكر كردن به اينكه اگر مركز اين زلزله در تهران بود، آن وقت چه اتفاقي براي بستگان مان مي افتاد. نگراني كوتاه مدتي را براي همه ايجاد كرد، اما با گذشت زمان همه چيز به حال عادي بازگشت و شايد اين ترس به دست فراموشي سپرده شد. البته حقيقت اين است كه زلزله هيچ گاه در نمي زند. او در همين نزديكي و درست زير پاي ماست. كافي است لايه اي از زمين تكان بخورد و روي لايه ديگر بلغزد.

 چه سازماني با بلاياي طبيعي مقابله مي كند؟

  شايد ترس مان از زلزله نريزد، اما باعث آرامش خودمان و خاطرمان مي شود. اگر بدانيم به محض وقوع زلزله كساني هستند كه به سرعت يك چشم برهم زدن مسئوليت هاي از پيش تعيين شده شان را

   به دوش مي گيرند و جسم ناتوان آسيب ديدگان را از زير خروارها خاك بيرون مي آورند. با اين اوصاف ابتدا از وظيفه قانون پدافند غيرعامل شهر تهران مي گوييم. قانوني كه براي مقابله با حوادث و بلاياي طبيعي توسط مجلس شوراي اسلامي تصويب شده است. در تاريخ 31 ارديبهشت ماه سال 87 مجلس شوراي اسلامي قانوني را تصويب كرد كه براساس آن سازمان پيشگيري و مديريت بحران بايد مسئوليت آمادگي براي مقابله با حوادث غيرمترقبه و بلاياي طبيعي را برعهده مي گرفت. بر همين اساس در استان هاي سراسر كشور اين مسئوليت به استان داران واگذار شد كه به دليل اهميت شهر تهران به عنوان پايخت ايران و همچنين به دليل موقعيت استراتژيكي كه اين شهر دارد، اين مسئوليت به شهردار تهران محول شد. به گفته مسئولان شهري اين طرح به صورت آزمايشي و به مدت 5 سال اجرا مي شود و سپس نتايج حاصله توسط مجلس شوراي اسلامي بررسي شده و تغييرات لازم در آن اعمال خواهد شد.

    معاون خدمات شهري مسئول كميته هماهنگي در سازمان پيشگيري و مديريت بحران چه مي گذرد؟

   آيا پيشگيري از بلاياي طبيعي در حد تصويب قانون توسط مجلس شوراي اسلامي باقي مانده است؟ پاسخ مسئولان شهري به اين سوال منفي است. مثلاً درباره مسئوليت هاي واگذار شده توسط سازمان پيشگيري و مديريت بحران به معاونت خدمات شهري شهرداري تهران «ساختاري در سازمان پيشگيري و مديريت بحران تعريف شده كه براساس آن 12 كميته مختلف بايد در صورت بروز بلاياي طبيعي دست به كار شده و اين حادثه را مديريت كنند. اين كميته ها نبض حياتي شهر تهران در صورت بروز حوادث غيرمترقبه هستند.

    كلانشهر تهران در ميان شهرهايي قرار دارد كه سوانح طبيعي آنها را تهديد مي كند، بنابر اين مانند تمامي شهرهاي دنيا به برنامه ريزي براي بروز چنين خطراتي نياز دارد. از همين رو شهرداري تهران سازماني را با عنوان سازمان پيشگيري و مديريت بحران راه اندازي كرده تا آمادگي كامل را براي مقابله با هرگونه حادثه طبيعي داشته باشد.

    نيازي هم به سواد آنچناني نيست تا بدانيم تهران بر روي كمربند زلزله قراردارد و نيازي به تحقيق و تفحص نيست كه بدانيم بافت فرسوده تهران با خانه هايي كه مي دانيم حتي ناي مبارزه بامشتي سنگين را هم ندارند، براي اين نبرد نابرابر زيادي پير شده اند. زلزله تنها تا زماني قابل مقابله است كه اتفاق نيفتاده باشد، چه بسا پس از وقوع را ديده يا شنيده ايم. خانه هاي ويران شده، اولين تصوير ذهني ما اززلزله هستند، خانه هايي كه تا ديروز استراحتگاهي براي ساكنان شان محسوب مي شده اند. خانه هايي كه گاهي به استراحتگاه دائمي تبديل شده اند. همين خانه هايي كه حالابا خيال راحت لم داده ايم تا براي صبحي پر از دردسر، كمي آرامش ذخيره كنيم.

    شهر تهران با جمعيتي بالغ بر 10 ميليون نفر نياز به 120 ايستگاه آتش نشاني دارد تا براساس استانداردهاي جهاني براي هر 50 هزار نفر يك ايستگاه آتش نشاني در اختيار داشته باشد. در حال حاضر تعداد ايستگاه هاي سراسر شهر تهران 86 ايستگاه است كه با تاكيد شهردار تهران تا سال آينده تعداد اين ايستگاه ها بايد به رقم استاندارد برسد. البته ناگفته نماند كه در 50 نقطه بسيار حساس و پرترافيك انساني ايستگاه هاي سيار مستقر شده اند تا در صورت وقوع حادثه ماموران آتش نشاني بتوانند با حداقل زمان به محل عمليات برسند، از اين رو ايستگاه هاي آتش نشاني به 5 منطقه تقسيم بندي شده اند كه هر منطقه تعدادي از ايستگاه ها را در بر مي گيرد و يك ايستگاه نيز به عنوان ايستگاه مادر يا مركز تعريف شده است.

    به گفته مدير آموزش سازمان آتش نشاني و خدمات ايمني شهرداري پايتخت، كلان شهر تهران با انواع و اقسام حوادث و سوانح رو به روست كه در اين ميان حوادث طبيعي فراگيرترين نوع حادثه را در بر مي گيرد.

    مهندس رز ميان فر در اين باره مي گويد: به رغم يكي - دو سيلي كه در خيابان هاي شهر تهران جاري شده، مهمترين حادثه طبيعي تهران را مي توان زلزله دانست كه باتوجه به بافت قديمي و اغلب غيرمهندسي تهران خسارت هاي زيادي را به شهروندان وارد مي كند. مقاومت كم لوله كشي گاز و آب در زمان زلزله مي تواند منجر به يك آتش سوزي بزرگ شود كه در مقابل سازمان آتش نشاني كه براي اطفاي حريق بايد از آب شهري استفاده كند. از اين رو نياز به پشتيباني و آمادگي لوله هاي آب نيز ضروري است. البته ناگفته نماند كه ستاد مديريت بحران و سازمان هلال احمر نيز سازمان آتش نشاني را در چنين مواقعي ياري مي كنند. ضمن اينكه پراكندگي ايستگاه هاي آتش نشاني مي توانند حوادث مختلف را در فاصله زماني معين و استاندارد تحت پوشش قرار دهند.

روزنامه كيهان > شماره 19569 6/11/88 > صفحه 7 (اجتماعي)